lonely, boy, child-604086.jpg

Vervelende situaties meemaken kan heel goed zijn

Motoriek is ‘mijn kindje’. Ik heb me hier vanaf mijn eerste studie mee bezig gehouden, maar mijn loopbaan bestaat ook voor een groot deel over gedrag.

En gedrag is een breed, maar interessant ding!

En misschien is het niet altijd leuk of fijn om te horen, maar soms is het goed voor kinderen om in een vervelende situatie te komen. Ik geef een voorbeeld om het concreet te maken.

Op vakantie schopte mijn kind, uit het niets (denk ik nu nog steeds) de buurman. Hij stond met zijn tent naast de onze, zat op zijn stoeltje. Er werd wat gestoeid en gedaan. En hij schopte mijn kind terug.
Ik heb er niets van gezien en had het pas in de gaten toen mijn kind huilend in de tent ging zitten. Hij wilde niks zeggen.

De buurvrouw kwam het uitleggen en was heel boos op haar man. Hoe kon hij nu een kind terug schoppen. (En even voor de duidelijkheid, mijn kind had nog geen schram of blauwe plek.)

De buurvrouw voelde zich rotter dan de buurman en ik legde haar uit dat dit ook een leermoment was voor mijn kind.

Iedereen gedraagt zich anders. En iedereen reageert anders op situaties. Later zit mijn kind op de middelbare school en heeft iedere 50 minuten een andere leraar voor zich. En die praten, gedragen, reageren en vertellen allemaal op een andere manier.

Als ze stage gaan lopen krijgen ze te maken met verschillende begeleiders. Die wel of niet op een prettige manier feedback geven en dingen uitleggen.

Nog later krijgen ze een baas die wel of niet prettig communiceert.

De kunst is dat kinderen leren zich zo op te stellen, dat het in al die situaties goed gaat. En hebben die volwassenen dan allemaal gelijk? Doen ze het allemaal goed?

Zeker niet!

Maar je kunt alleen maar je eigen gedrag beïnvloeden. En anderen liggen buiten je mogelijkheden. Zeker als het om autoriteiten gaat. Zoals bazen, docenten en begeleiders.

De energie die je daar in stopt, krijg je nooit terug.
De energie die je in jezelf stopt, krijg je altijd terug.

Mijn kind had geen idee wat hij deed, de buurman ook niet.
Mijn kind wist totaal niet waarom hij het deed, hij dacht vooral dat het een stoei spelletje was. En de buurman schopte uit een reflex terug.

Vaak vragen we kinderen: ‘Waarom deed je dat?’
Geen idee zeggen ze dan.

En vaak zijn wij daar niet tevreden mee.

Maar als ik nu aan de buurman zou vragen: ‘Waarom deed je dat?’

Dan weet deze 50+ volwassen man het ook niet.

Probeer de kansen uit vervelende gebeurtenissen te halen.

Er zitten namelijk altijd leermomenten in! Die je kind als een sterker mens op de wereld zetten.

Dan voorbeeld 2.
Drama’s zullen er altijd zijn! Bij ieder kind en soms snap je niet waarom.
Toen mijn kind voor de eerste keer naar school ging was er een mega drama! Ik heb het hele plaatje geschetst in een video die in de online omgeving staat.

Maar het punt is, ik kan door duidelijk te zijn, dit drama de volgende dag voorkomen.

Hij wil niet naar school, huilt en schreeuwt. En ik zeg alleen maar, ik ga naar huis en kom je om 2 uur halen. Ik geef je nog 1 knuffel en kus en dan ga ik.

En dan geef ik niet nog een knuffel, we praten niet nog eventjes, ik maak het moment niet langer dan nodig is.

En dat zorgt ervoor dat hij de volgende dag huppelend naar binnen rent.
Want mama doet wat ze zegt. Het heeft geen zin om moeilijk te doen.

Die drama’s voorkom je niet, maar hoe langer je ze rekt, hoe langer het doorgaat. Want dan valt er wat te halen door lastig te doen!